Çok düşünmemeye çalışıp kendinizi hep çok düşünürken buluyor musunuz ? Evet. Ben buluyorum.
Aslında ''sözde'' kafama takmadığımı söylediğim şeyleri düşünüyorum ve sonra başım ağrıyor diye şikayet ediyorum. Bir nevi kendime yapıyorum , sanki elimden başka bir şey gelmiyor gibi. Kendime şunu soruyorum: Düşünmek mi iyi yoksa düşünmemek mi. İkisini de yapmamak çok zor neredeyse imkansız. Ama yoruldum hissediyorum her şeyi ayrıntılı düşünmek, kafaya takmak istemiyorum ama inatla daha çok takıyorum ve takıntılı biri haline geldim. Evet ben buyum amacım değiştirmek değil, yormamak. Keşke her şeyi oluruna bırakıp her gün yaptığım gibi manifestlerimin büyüsüne kapılsam ama maalesef ki o da bir anlık ve geçici. Hep böyle konuşmalar dinliyorum 'kendini bulmak - kafaya takmama sanatı' vb. hakkında evet her şeyi biliyorum nerdeyse ezberledim ama neden uygulayamıyorum orası bir meçhul. Acaba ben her şey hemen olsun kafasında olduğum için mi kendimi bunaltıyorum, olması gereken zamandan daha önce istediğim için mi istediklerim olmuyor hepsi ayrı bir meçhul...
Olacak olan elbet iyi veya kötü olacak ve o zaman geldiğinde bunu engelleyemeyeceğim biliyorum ki umarım her şey yerinde ve zamanında güzel olur. Geçen karşıma bir yazı çıkmıştı 'Hayırlısı olsun demek evliyalara ait bir şeymiş. Bizim dememiz gereken istediğim hayırla olsun dememiz gerekiyormuş.'
Bundan sonra kendime sürekli hatırlatacağım cümle belli oldu o zaman.
''İstediğim hayırla olsun.''
Yorumlar
Yorum Gönder